Όροι χρήσης | Sitemap | English
Κείμενο δημιουργού
Ποιήματα
Εκθέσεις
Κριτικές
Δημοσιεύματα
Ζωγραφική - Σχέδια
Φωτογραφίες

ΑΘΑΝΑΣΙΑ

Αθανασία απόρθητη και ποθητή φαντάζεις
κι οι άνθρωποι σε ψάχνουνε και στ' όνειρό τους μπαίνεις.
Μαγευτική, απίστευτη, ουτοπική, μοιραία.
Ανυπαρξίας θάνατος, του σκοταδιού το τέλος.
Του χάρου η καταστροφή και ο χαμός του Άδη.

Κρύβεις τ' αθάνατο νερό σε ουρανών κρυψώνες.
Το πρόσωπό σου ο άνθρωπος το ψάχνει στους αιώνες,
γεννιέται, ζει, κι η μοίρα του το τέλος του υφαίνει,
για σύντροφό του σε καλεί, μ' απόκριση δεν παίρνει.
Μεσ' στην αιώνια άνοιξη που ζεις και βασιλεύεις,
ζωή σε γης χρόνο φθαρτό από μακριά αγναντεύεις.
Από το χρόνο ελεύθερη, κλεψύδρες δε γνωρίζεις,
σ' άλλες διαστάσεις βρίσκεσαι και τ' άπειρο αγγίζεις.

Όλοι πάντα σε ψάχνουνε, σ' όσες γενιές περνούνε,
μα λίγοι ανακαλύπτουνε μέσα σ' αυτήν πώς ζούνε.
Κάθε κορμί φθαρτό πνοή αθανασίας κρύβει,
πηγή κρυψώνων τ' ουρανού αέναα ποτίζει.
Κομμάτι ατόμου ύπαρξης αρχαίο, τελευταίο,
που 'ναι ακριβά πολύτιμο, μαγευτικό, μοιραίο.
Που αναφορά στην μνήμη του δεν έχει αρχή και τέλος,
και δεν γνωρίζει θάνατου τους άυλους σκοπέλους.

Χρόνου ροή, σάρκας σκαρί, στη μάνα γη ανήκουν,
γέννηση, ζήση, θάνατος, καρδιάς της γης οι κτύποι.
Μαγευτική της γης ζωή στην πίκρα, στο γλυκό της,
που όλοι ζούμε πάντοτε στο χρόνο τον φθαρτό της.
Μ' ακόμα πιο μαγευτική η πνοή αθανασίας,
που πνέει, πετά και πάντα ζει σε χρόνους αφθαρσίας.
Τους φάρους αιωνιότητας των ουρανών γνωρίζει
και στων ανθρώπων τις ψυχές κρυμμένη τις ορίζει.
Προσμένει πάντα μέσα εκεί, μέχρι κάποιος να μάθει,
πώς θα γνωρίσει, να τη δει, και να την καταλάβει.

Πράγμα συνήθως δύσκολο, κι εκείνο που συμβαίνει,
είν' η απορία η άφατη, όταν κανείς πεθαίνει,
πως όμως δεν απόθανε, πως ζούσε από πάντα,
πως τώρα ζει μ' ανάλογα ζωής του τα συμβάντα.
Ο αγώνας μόνο πέθανε κι άλλη ζωή αρχίζει,
κι όσους πολύ αγάπησε, γύρω του αναγνωρίζει.

Και ιστορίες είναι αυτά και ίσως παραμύθια,
μα η αθανασία μού μίλησε μεσ' στης ψυχής τα μύχια.