Όροι χρήσης | Sitemap | English
Κείμενο δημιουργού
Ποιήματα
Εκθέσεις
Κριτικές
Φωτογραφίες

ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΠΕΦΤΕΙ

Ένα αστέρι πέφτει σε άκρη ασέληνου ουρανού,
κι η λάμψη της τροχιάς του φώτισε ερημιά του νου.
Όμως ήταν στιγμιαίο, και δεν μου βγήκε η ευχή,
όπως συμβαίνει πάντα, και σαν μια ουτοπία
θα φαίνεται η ελπίδα, το να προλάβεις τη στιγμή.

Μα η μαγεία είναι, σαν και σου τύχει να το δεις,
να του παγώσεις την τροχιά, τα μάτια σου σαν κλείσεις.
Και τότε σαν μαγνήτης θα σε τραβήξει η λάμψη του,
να γίνει η άμαξά σου σ' ένα ταξίδι τ' ουρανού,
σε γαλαξίες γνώριμους, μα ξεχασμένους προ πολλού,
σ' αστέρια λαμπυρίζοντα, και σε πλανήτες ζωντανούς,
χωρίς τέλος ορίζοντες, σαν μακρινούς και κοντινούς.

Εκεί που ο χρόνος χάνεται σαν ύπαρξη, σαν έννοια,
εκεί θα δεις τον ήλιο σου με τη σελήνη ένα.
Κι ο γάμος τους είναι λαμπρός, χρυσός και ασημένιος
κι η ένωσή τους έκρηξη στο σύμπαν των ματιών σου,
τούφες ασήμι και χρυσό παντού ολόγυρά σου,
που γαλαξία φτιάχνουνε, γεμάτο ουράνια τόξα.